henktenklooster

Leuk: mijn dochter Elise op Argentijnse tv

2011-04-18T12:59:00.000-07:00

Nice: gebak met groeten uit Nicaragua

2010-12-25T14:04:00.000-08:00

Ze waren weg maar er toch bij.

Gebak van Tom en Jara uit Nicaragua zorgde op eerste kerstdag dat de familie Ten Klooster bijna compleet was. Er zat een foto van het stel op ieder taartdeel.

Tom en Jara, jullie zijn een lekker stel!

En hier nog een verrassing van Marco:

Meer zien? Klik

http://imageevent.com/henktenklooster/gebakmetgroetenuitguatemala

Kerststukken brengen Paulien naar Guatemala

2010-12-24T04:00:00.000-08:00

Haar grote wens: naar de kinderen in Amerika. Maar ja, dat kost geld.

Paulien ten Klooster zat gisteravond als waarachtige Blauwvinger haar geld te tellen, deels verdiend tijdens een kerststukkenverkoop. Breed lachend kon ze de reis naar haar oudste zoon Tom en zijn vriendin Jara in Guatemala boeken. Daar verblijven ze in januari na een reis dwars door de VS.

Paulien moet nu nog wat verzinnen om ook haar oudste dochter Elise op te zoeken, die wegens studie bijna een jaar in Argentinië verblijft.

De oude schuur werd daarvoor omgetoverd tot sfeervolle ruimte door haar zoon Marco en zijn vriend Kevin Westerman. Wie weet komt Marco zo ook wel op een idee, want hij wil graag naar zijn vriendin in Honduras. Omdat hij net Avante Consultancy met een medestudent van de Universiteit Twente heeft overgenomen is zijn geldbuidel leeg en zijn de geliefden aangewezen op contacten via Skype.

Wil je foto's zien van de kerststukkenverkoop klik dan op:

http://imageevent.com/henktenklooster/kerstmarktdegrundel2010?n=0

Je ziet daar ook andere highlights voor kerstmis: een kerstmarkt op lyceum De Grundel in Hengelo voor War Child en een winterse wandeling met Ierse setters. Voor alle lezers: fijne feestdagen en veel geluk in 2011.

War Child profiteert van kerstmarkt

2010-12-24T03:46:00.000-08:00

War Child profiteert van kerstmarkt lyceum De Grundel

Genieten was geen kunst op de kerstmarkt op lyceum De Grundel in Hengelo. Wekenlang zijn de leerlingen en docenten bezig geweest met de voorbereiding. Dat betrof onder meer de keuze van het goede doel (War Child), inkoop van materialen en het maken van producten.

Vrede

Wat is er mooier dan een doel als War Child for Christmas? Kerstmis is toch Vrede op aarde.

Daarom zijn de leerlingen druk bezig geweest met het maken van goed te verkopen producten. Zij moesten rekening houden met een budget, materialen inkopen, duidelijke voorbeelden maken en een handleiding schrijven op basis waarvan de producten in grote aantallen zijn gemaakt door medeleerlingen. Dat had succes, de producten gingen als warme broodjes over de toonbank.

Streng

Ook diverse lekkernijen werden door de leerlingen verkocht. Wafels, oliebollen en glühwein gingen grif van de hand. Daarvoor tekenden de leerlingen van de groepen twee. En ze waren heel streng. “Hopelijk geniet u van uw koffie, maar u moet wel betalen natuurlijk”, maanden de leerlingen van 2havo/atheneum hun docenten.

Leerlingen van een van de groepen van 1 havo/atheneum trokken rond met het fototoestel om alles te fotograferen. Dat leverde mooie foto’s op die meteen na afloop werden opgeslagen in het systeem van lyceum De Grundel.

Hoornblazers

Muziek was er ook volop op het podium en daar genoten alle bezoekers van.

De vuurkorven buiten en het geluid van de midwinterhoornblazers bij het gerenoveerde klooster zorgden voor een kerstmarkt in stijl, terwijl alle bezoekers persoonlijk verwelkomd werden door de sectieleiders onderbouw, José in ’t Veld en Liduïn Leferink.

Voor docenten die aan hun kerstvakantie begonnen zorgde Liduïn Leferink voor een persoonlijk woordje, geestrijk vocht en krentenbrood. We hebben er van genoten!

Jammer genoeg zijn alle foto’s nog niet te zien op de website. Daarom is -op verzoek van leerlingen- er aan de vooravond van kerstmis een bypass gemaakt. Klik op onderstaande link en je ziet een deel van de foto’s.

http://imageevent.com/henktenklooster/kerstmarktdegrundel2010?n=0

Voor alle lezers: fijne feestdagen en vakantie en veel geluk in 2011!

Invaldocent Nederlands, Henk ten Klooster.

Op jacht naar oerkip

2010-09-19T11:20:00.000-07:00

"Als jochie fascineerde me dat dat huis. Als je er voorbijliep, was het vaak donker. Je zag er niet veel, maar wel enkele honden. Rood. Alles aan dat huis was romantisch. Aan de onderwijzer op mijn school vroeg ik wat dat nou voor honden waren. 'Jachthonden', vertelde hij. 'Maar bij ons in de Zaanstreek wordt niet veel meer gejaagd, nog wel in het oosten van het land'. "

Peinzend kijkt de oudere man naar de horizon, dan weer naar de rode setters die uitgelaten worden in de pauze van een veldwedstrijd. Intrigerend landschap daar, in Villers-le-Ville in België.

Een van die jachthonden zit bij hem in de auto met de jongste deelnemer uit Friesland en haar Cesky Fousek Asta, da's een Tsjechische jachthond. Ze is gespannen als bij de finale haar hond een herkansing krijgt. Op weg naar de velden vraagt ze: "Ben mijn alarmpistool vergeten, heeft iemand er eentje voor mij?"

Ze haalt de trekker over als haar hond een schitterend punt maakt, da's na het zoeken en vinden van veerwild als bevroren voorstaan. Dat komt van adrenaline, de staart wordt als een bezemsteel zo stijf. Ze schiet, maar er klinkt geen schot. Adrenaline? Nogeens aan de trekker en ja: beng. Patrijs op de wieken en d'r hond volgt precies volgens het boekje het wild niet, maar blijft netjes zitten. Prijs!

De oude man is opgetogen en feliciteert haar als een van de eersten.

Op de terugweg passeer je in Villers-le-Ville de ruïne van het oude Cisterciënzer klooster, je rijdt er zelfs dwars doorheen. Dik zeshonderd kilometer rijden voor een loop van je rode setter in maximaal een kwartier tijd die voortijdig beëindigd wordt door een wrede toeter van een van de keurmeesters wegens zondigen tegen de regels.

Dan herinner ik me 's mans woorden: "Kijk, had ik die rode honden niet gezien, dan had ik geen jachthonden gehad of in het oosten gewoond. Beelden in je jeugd, kunnen je leven bepalen."

Achterin de auto strekt het drietal jachthonden zich eens lekker uit. Tja, zij hoeven niet terug te rijden. Mijn eerste was een rode, als jochie van vier jaar. Ging het daar fout? Even terugspoelen en wissen, die jeugdfilm?

Er ligt een jonge setter tussen, Kells (hierboven afgebeeld), van wie ik droomde dat je met wel genoeg tijd voor oefenen eens aan alle regels zou kunnen voldoen. En zo beleven wat als ultieme samenwerking tussen mens en hond wordt beschouwd: de roedelgenoot zoekt, vindt, wijst aan en blokkeert de 'wilde kip' en laat het oogsten van de vondst over aan de roedelleider.

't Is gemakkelijk om in België een friteszaak te vinden voor een halve kip. Setters genieten mee, de roedelleider groeit in populariteit. Weer denk ik aan dat levensverhaal. Was het de hond naast Rex geweest dik een halve eeuw geleden, dan was die 'film' van landschappen, ultieme band tussen mens en hond, het verborgen leven van 'oerkippen' aan mij voorbijgegaan. Maar voorlopig is het kip, ik heb je.

Waar gaat dat heen?

2010-08-10T15:13:00.000-07:00

Vroeger was alles beter, zegt men. Is dat zo? Wel lekker overzichtelijk. Neem mijn oudste dochter Elise (nu 21). Parmantig op d'r fietsje, kan het Hollandser?

Als je haar fiets niet meer zag, dan reed ze op de pony's bij Booijink aan het einde van de Horstweg in Broekland. Je hebt niet alles in de hand. Dure sport maar ja, ze had nu eenmaal een eigen wil. Maar je kon er nog op je klompen bij. En ach die vroege scriptie over Nieuw Zeeland op school. Daar wilde ze zeer beslist naar toe. Gewoon een bevlieging, overgenomen van haar vader.

't Is toch vandaag ff slikken nu met reisverslagen op het scherm over Argentinië, waar Elise een jaar gaat studeren. Haar jongste broer Marco was net teruggekeerd van een trip naar zijn vriendin in Honduras, dat scheelt. En d'r oudste broer Tom is gelukkig ook nog thuis af en toe voordat hij door de VS gaat reizen niet lang na een trip naar Australië en Nieuw Zeeland. Ook fijn dat Elises zussen Iris en Roos net terugkeerden uit Bulgarije.

Waar gaat dat heen?

Natuurlijk is het machtig mooi al die films en foto's te zien van spelen met leeuwen in Zuid Afrika of zwemmen met whalesharks in Mexico. En vul verder maar in waar je in mijn jeugd alleen maar over kon lezen en dromen. Of terloops onder een zwempartij in de Wijthmenerplas bij Zwolle even wat verhalen aanhoren over de zwarte panter, mijn favoriet uit Walt Disneys boeken als Wonderen der Wildernis.

Maar waar is de tijd gebleven dat door de luidsprekers van de radio klonk Ik heb eerbied voor jouw grijze haren en onze eigen nachtegaal gewoon Mama zong, de favoriet van mijn moeder. En de Rolling Stones die we uit ergernis over zoveel braafheid adoreerden, via 192 vanaf een boot op de Noordzee op de transistor radio tussen de koeien op de dijk bij de IJssel een aanval op het establishment deden?

Ik bedoel maar, je kunt hier scoren met al dat beeldmateriaal over de avonturen van je kids worldwide. Mooi niet, ik pik er die ene foto uit van dat mapje getiteld Vroeger. Op het gevaar af dat niemand dit leest of ziet. Lekker dwars, de tijdgeest van mijn jeugd.

D'r hoeft eigenlijk ook niemand te weten dat ik stinkend jaloers ben op hun levende avonturenboeken.

Hagelbui setter smelt in historie

2010-07-13T16:38:00.000-07:00

Tijd vliegt.

Maar wat is het mooi om weer eens wat terug te zien! Niet alleen voetbal pakt in zo’n tijdmachine, maar ook hoe je favoriete hondensoort kan veranderen in een halve eeuw. Neem nou de Ierse setter Big Red, herdoopt tot Roy en als strip verschenen in het jeugdblad Pep.

Een boek van Jim Kjelgaard werd verfilmd door Walt Disney in de klassieker Big Red (1962). Frank Reilly (tekst) en Jesse Marsh (tekeningen) maakten die strip, gebaseerd op die film.

Een discussie over veranderingen sinds de jaren zestig was zelfs middenin de WK voetbal-periode goed voor een kleine zevenhonderd reacties op een website, een record. Zie http://www.irishsetters.ning.com/forum/topics/did-the-breed-change-or-not

Dat een ooit stoere jachthond tot slachtoffer van shows werd, leverde inspiratie voor kunst, van boeken tot films. Naar verluidt zijn zelfs A Candle in the Wind en Harry Potter gevoed door deze inspiratie via auteur T.H. White.

In ieder geval verdween de enige hondensoort die zijn naam dankte aan hagelbuien: de Shower of Hail Setter. Al die historie zit in het plaatje van Derrycarne Harp (Kells) hierboven.

Alleen is bij haar de hagelbui ook al gesmolten...

Veenlijken blazen nieuw leven in veen

2010-07-09T04:52:00.000-07:00

Veenlijken blazen het oeroude Bargerveen in zuidoost Drenthe nieuw leven in.

Verantwoordelijk daarvoor is Elise ten Klooster, derde jaars studente van de Stenden University in Emmen. Ze heeft de veenlijken -replica's uit het Veenpark- meegenomen op een tour door zuidoost Drenthe en het aangrenzende hoogveengebied in Duitsland. Vooral de jeugd was hierdoor in een oogwenk geboeid door soms als saai ervaren historie van hoogveen.

Elise ten Klooster heeft de veenlijken ook een nieuw leven gegeven op You Tube. Ze verdiende met haar stage-opdracht, een marketingplan voor Zuidoost Drenthe, een tien. En kreeg ook een baan aangeboden. Daarvan kon ze geen gebruik maken, want de studente gaat in augustus voor een studiejaar naar Argentinië.

Ze was wel apetrots en heeft de veenlijken een kus gegeven!

Giulla op de cover van De Jachthond

2010-05-29T12:38:00.000-07:00

Toch leuk, je stapt de winkel van Hemker & Bekking in Twello binnen en ziet daar je eigen hond als blikvanger.

De Ierse Setter Giulla O'Conloch, geboren en getogen in Broekland, is door uitgeverij Topaaz gekozen voor de voorpagina van het tweemaandelijkse tijdschrift De Jachthond. Dat dient ook als aandachttrekker voor een profiel over deze jachthond op vijf pagina's full color.

Voor abonnementen of losse nummers van dit blad raadpleeg de website www.dejachthond.nl en meer informatie over Ierse setters www.Iersesetter.com

Duel Marco ten Klooster/Marc Overmars

2010-05-29T11:28:00.000-07:00

Genieten! Je bloedeigen zoon in duel met zijn jeugdidool Marc Overmars, tijdens de Alpe d'Huez benefiet voetbalwedstrijd op het complex van de SV Broekland, zaterdag 29 mei. Denk je toch even terug aan de tijd dat Marco ten Klooster als leerling van de Gerardus Majella basisschool in Broekland de telefoon pakte om Marc te interviewen voor een spreekbeurt. Dat lukte niet, maar nu was er dan toch eindelijk direct contact! Genieten was ook om Jaap Stam met hem in actie te zien. En Erben Wennemars.

En waar was dit voetbalfeest voor bedoeld? De bekende Broeklanders Berry Broekhof en Gait Middelkamp gaan op een tandem de Alpe d'Huez beklimmen. Vlak voor hun vertrek naar Frankrijk zetten ze een evenement op met voetbal, muziek en een veiling om geld op te halen voor de kankerbestrijding (KWF).

Bezoekers van het voetbalevenement offerden ruimhartig in de collectebussen.